Genel Müdürlük: Yönetmek mi, Taşımak mı?

Bir dönemdir çalışmıyorum ve emekliliğin tadını çıkarıyorum ve neden çalışmıyorum sorusuna cevap vermeye çalıştım. 38 yıllık otelcilik serüvenim ve 25 yıllık Genel Müdür Yardımcılığı ve Genel Müdürlük tecrübemi Genel Müdürlük yapabileceğim bir işletmede  final yapmak istediğim için bu yazıyı kaleme aldım daha fazla yazacak şey var ama şimdilik bu kadar olsun 

Konaklama sektöründe “genel müdür” unvanı hâlâ saygı uyandırır. Krizde ilk ona bakılır, başarıda vitrinde o vardır. Ancak artık şu soruyu sormanın zamanı geldi:

Bugün otel genel müdürleri gerçekten genel müdürlük mü yapıyor?

Teoride genel müdür; strateji kuran, insan yetiştiren, finansal resmi okuyan ve otelin geleceğini inşa eden kişidir. Kurum kültürünü şekillendirir, sistemi kurar ve sürdürülebilirliği sağlar.

Pratikte ise tablo giderek değişiyor. Birçok genel müdür operasyonun içine çekilmiş durumda. Departman müdürü gibi çalışıyor, eksik kapatıyor, günlük krizleri yönetiyor. Günün sonunda liderlik için ne zamanı ne de enerjisi kalıyor.

Bu dönüşüm sadece yöneticilerin tercihi değil. Patron–genel müdür ilişkisindeki sessiz değişim, rolün sınırlarını daralttı. Eskiden sonuç beklenirdi. Bugün ise sürecin her adımı görülmek, bilinmek ve onaylanmak isteniyor. Yetki kağıt üzerinde var; ancak hareket alanı sınırlı. Genel müdür karar verici olmaktan çok kararları savunan kişiye dönüşüyor.

Pandemi sonrası daralan kâr marjları, artan maliyetler ve kur baskısı patronları doğal olarak daha temkinli hâle getirdi. Ancak temkin mikro yönetime dönüştüğünde bedel ağır oluyor. Genel müdür strateji üretmek yerine savunma yapmaya başlıyor. Yukarıya karşı açıklama, aşağıya karşı motivasyon… Arada kalan yine o.

Bugünün genel müdürleri aslında daha donanımlı. Daha fazla veriyle çalışıyor, finansı da pazarlamayı da insan yönetimini de aynı anda okumak zorunda. Ama bütün bu yetkinliğe rağmen daha dar bir alanda hareket ediyor. Her şey ölçülüyor, raporlanıyor, analiz ediliyor; fakat güven aynı oranda artmıyor.

Sonuçta ne oluyor?

Genel müdür sistem kurmak yerine sistemi taşımaya başlıyor.

İnsan yetiştirmek yerine boşluk dolduruyor.

Geleceği planlamak yerine günü kurtarıyor.

Daha da çarpıcı olan şu: Bu yoğunluk çoğu zaman “çalışkanlık” olarak alkışlanıyor. Oysa bir genel müdür ne kadar operasyona gömülüyorsa, o kadar asli görevinden uzaklaşıyor. Çünkü liderlik; her işe koşmak değil, herkesin işini doğru yapacağı bir yapı kurmaktır.

Bugün sektörde artan tükenmişlik, sıklaşan yönetici değişimleri ve “Artık kimse GM olmak istemiyor” cümlesi tesadüf değil. Sorun nesilde değil; rolün içinin boşalmasında.

Güçlü oteller, güçlü bireylerle değil güçlü sistemlerle ayakta kalır.

Ve güçlü sistemler, genel müdürü her şeyden sorumlu ama hiçbir şeye tam yetkili olmayan bir figüre dönüştürmez.

Belki de artık şu soruya dürüstçe cevap verme zamanı:

Biz genel müdürlerden gerçekten yönetmelerini mi bekliyoruz, yoksa sadece yükü taşımalarını mı?

Çünkü yönetmesine izin verilmeyen bir genel müdürden liderlik beklemek mümkün değildir.

Sevgi ve Saygılarımla